به زاده گاهم باز خواهم گشت
افغانستان آریانای کهن
::براي سرزمين باختر آرياناي كهن :: مي آيم ، با دلي لبريز از شوق تماشايت . اندوهي كه ميسازد شبم را غرق رويايت. دلم پر از جدايي ،طعنه و تزويرو ترفنديست كه طوفان گشته بر آرامش اعماق دريايت چه گويم چيست نامت؟ كيست غمگين از الم هايت تو اي مادر كه در دامان پر مهرت، مرا و آرزو ها ، رو به فردا دست بردن هاي من را در دل هر دانه ي خاكت برايم هديه خواهي كرد چه بنويسم ز غمها، غصه ها ،افسوس ها، بي مادر ي ها غرور زير خروار عداوت گور و نا پيدا چه شد مادر ؟ به روي خاك پاكت خون فرزندان بي باكت چو جويي تشنه هر سو راه بازي كرد چه شد هندوكش و فيروز و بابا يت كمر خم كرد زظلم دشمنان پست كه چون خاري به چشمت قد علم كرد اگر يك عمر در غربت ، به دور از دست پر مهرت پر از رنج و مشقت من به سر كردم گمان هر گز مبر من لحظه اي از نام تو صرفنظر كردم برايم نام تو همچون شراب شام خمَاريست تو از مايي و ما از تو ، مباد هرگز سرم بي تو.... آرامش یعنی اینكه :
همیشه ته دلت مطمئن باشی توی سینه كسی كه دوستش داری یك خونه ی گرم داری ...
| Design By : Night Skin |
زخم هایی بر تن دارم که سزاوارشان نبودم. دردهایی دارم که آمادگی پذیرایی شان را نداشتم. رنج هایی را کشیدم که مستحق شان نبودم. اما هر چه بیشتر رنج می برم و هر چه بیشتر درد می کشم بیشتر برای زنده ماندن علاقه مند می شوم.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ای کاش درخت می بودم چون درخت بعد از اینکه یه جایی کاشته شد و توی اون زمین ریشه داد حتی اگه آتش بیاد و جنگل بسوزه دیگه نمی تونه جا به جا بشه. دیگه نمی تونه سرزمینی رو که در اون بزرگ شده رها کنه. دیگه نمی تونه به مهاجرت بره. دیگه نمی تونه کسانی رو که در اطرافش هستند ترک کنه.
..................................
همیای لحظه هایم!
یادت باشد برای حرفهای نگفته شما دریچه قلبم را گشوده ام...
که پذیرای شما باشم...
!
ساحل نشین قلب پرمهرت:مسافر تشنه لب بیابان هجران
مرتضی روحانی
منتظر نگاهای مهربونتون هستم...
LinkDump
